Codzienne funkcjonowanie po przebytej chorobie, urazie albo podczas długotrwałego leczenia często wymaga implementacji wielu elementów życia do nowych warunków. Poza działań związanych z poprawą sprawności fizycznej znaczenie może posiadać również powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami oraz samodzielnego wykonywania codziennych obowiązków. W tym kontekście pojawia się rehabilitacja społeczna, która obejmuje działania mające na celu wspieranie uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i lokalnym.

Nie tyczy się ona wyłącznie ćwiczeń czy terapii ruchowej, niemniej jednak również nauki radzenia sobie ze zmianami, które mogą pojawić się po pogorszeniu stanu zdrowia.

Proces powrotu do większej samodzielności bywa różny dla każdej osoby. W praktyce wiele zależy od rodzaju problemu zdrowotnego, wieku, aktualnych sposobności a także wsparcia dostępnego w najbliższym otoczeniu. Zdarza się, że największym wyzwaniem nie jest sama sprawność fizyczna, lecz ograniczenia wynikające z długiej przerwy w pracy, zmiany codziennych przyzwyczajeń lub obawy powiązane z ponownym wejściem w określone sytuacje społeczne. Dlatego działania rehabilitacyjne mogą obejmować także rozwijanie kwalifikacji organizacji dnia, korzystania z dostępnych form pomocy a także stopniowego zwiększania aktywności.

Wśród różnorakich form wsparcia znajdują się również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą dany intencja zabiegów, wypoczynek oraz możliwość kontaktu z osobami mającymi podobne doświadczenia. Przy wyborze takiej formy pobytu bierze się pod uwagę między innymi zalecenia medyczne, aktualny stan zdrowia oraz zakres potrzebnej pomocy. Oczywiście nie każdy rodzaj terapii będzie bardzo dobry dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze uwarunkowanie celu pobytu i sposobności uczestnictwa w proponowanych zajęciach. W sytuacji osób z bardziej złożonymi rozterkami zdrowotnymi istotne jest uwzględnienie dodatkowych ograniczeń oraz indywidualnych wymogów.

Szczególną grupę stanowią osoby po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których funkcjonowanie po zakończonej terapii może wymagać dodatkowej uwagi. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności może przebiegać przeciwnie niż w przypadku innych schorzeń. Ważne mogą być między innymi bieżące wyniki badań, ogólna kondycja organizmu oraz zalecenia lekarzy prowadzących. W takich okolicznościach planowanie następnej rehabilitacji wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb fizycznych, jak i psychicznych, ponieważ długotrwałe leczenie często wpływa na wiele sekcji życia.

Zobacz więcej: zmiany przepisów uzdrowiska.