Planowanie zwyczajnego menu zależy od wielu czynników, takich jak pora roku, liczba domowników, przystępność produktów czy czas przeznaczony na gotowanie. W Indiach te kwestie łączą się z sporym zróżnicowaniem regionalnych tradycji kulinarnych. Wykorzystywane składniki oraz sposoby ich łączenia mogą się zmieniać dosłownie między sąsiednimi obszarami.

W niektórych regionach istotną rolę odgrywają ryby i owoce morza, w innych częściej przygotowuje się potrawy z soczewicy, warzyw, ryżu albo pszenicy. Dania indyjskie obejmują zarówno proste posiłki domowe, jak i potrawy wymagające wielu etapów przygotowania. Niektóre przepisy bazują na kilku głównych składnikach, a inne wykorzystują rozbudowaną mieszankę przypraw, dodatków i sosów. Różnice dotyczą też sposobu podawania jedzenia. Posiłek może składać się z jednego dania, ale spotyka się też zestawy obejmujące ryż, pieczywo, warzywa, sosy i niewielkie dodatki. Każdy z owych elementów ma określoną funkcję, a ich proporcje wpływają na to, jak ogół prezentuje się na talerzu i jak zmienia się smak podczas jedzenia.

Ważnym zagadnieniem jest przygotowanie warzyw, które w wielu przepisach stanowią zasadniczy składnik posiłku. Bakłażan, kalafior, ziemniaki, szpinak, okra czy różne odmiany dyni mogą być gotowane, smażone, pieczone lub duszone w sosie. Metodę obróbki dobiera się do rodzaju produktu i oczekiwanej konsystencji. Bakłażan bardzo szybko chłonie tłuszcz, dlatego podczas smażenia powinno się kontrolować jego ilość, jednakże kalafior może stracić strukturę, jeżeli już pozostanie zbyt długo w gorącym sosie. W przypadku ziemniaków istotne jest zobowiązanie momentu dodania ich do garnka, by zdążyły zmięknąć, ale nie rozpadły się w trakcie mieszania. Indyjskie jedzenie na prawdę często łączy warzywa z pomidorami, cebulą, imbirem, czosnkiem i przyprawami, jednak proporcje tych składników zależą od konkretnego przepisu. W niektórych potrawach sos ma wyłącznie pokrywać warzywa, a w innych powinien być na tyle gęsty, by tworzyć z nimi jednolitą całość. Zbyt duża ilość wody może osłabić intensywność smaku, dlatego płyn dodaje się stopniowo, zwłaszcza gdy warzywa same uwalniają wilgoć. Znaczenie ma także wielkość kawałków. Równe porcje łatwiej przygotować w podobnym czasie, co ogranicza sytuację, w której część składników jest już miękka, a pozostałe wciąż twarde.

W regionalnych recepturach ważne miejsce zajmują też fermentacja i naturalne procesy zachodzące podczas przygotowania ciasta. Przykładem są potrawy z południowych Indii, w których używa się mieszanki ryżu i soczewicy. Po zmieleniu składników masa może być pozostawiana do fermentacji, a jej zachowanie zależy od temperatury, proporcji i czasu odpoczynku. Tak przygotowuje się w głównej mierze ciasto na dosa, czyli cienkie placki smażone na rozgrzanej powierzchni. W sytuacji idli identyczna masa służy do przygotowania miękkich porcji gotowanych na parze. Obie potrawy różnią się techniką obróbki, dlatego nie można używać tych samych ustawień temperatury i czasu bez uwzględnienia sposobu przygotowania. Fermentowane składniki występują również w innych częściach tradycji kulinarnej, choć nie każda receptura wymaga tego etapu. Warto odróżniać fermentację od zwyczajnego pozostawienia ciasta do odpoczynku, ponieważ są to procesy o innym przebiegu. Na ostateczny efekt wpływa także odcinek rozdrobnienia produktów oraz ilość wody użytej do przygotowania masy. Zbyt gęste ciasto może utrudnić rozprowadzenie go na patelni, a zbyt rzadkie nie za każdym razem umożliwi pozyskać oczekiwaną strukturę. Identycznie ważne jest rozgrzanie powierzchni przed smażeniem, ponieważ zbyt niska temperatura zmienia sposób ścinania się masy i może wydłużyć przygotowanie placka.

Kuchnia indyjska obejmuje także liczne napoje i desery, które wykorzystują składniki spotykane w daniach wytrawnych, niemniej jednak zestawiane w inny sposób. Mleko, jogurt, ryż, cukier, kardamon, szafran i orzechy pojawiają się w różnych recepturach, a ich proporcje zależą od lokalnych zwyczajów. Kheer to deser ryżowy przygotowywany przez gotowanie ryżu w mleku z dodatkiem słodzących i aromatycznych składników. W czasie podgrzewania płyn stopniowo gęstnieje, dlatego wymaga mieszania i kontrolowania temperatury, ażeby ryż nie przywierał do dna naczynia. W innych przepisach używa się mąkę z ciecierzycy, syrop cukrowy albo składniki smażone w głębokim tłuszczu. Odmienną kategorię stanowią napoje na podstawie jogurtu, takie jak lassi, które mogą zawierać owoce, przyprawy albo cukier. Ich konsystencja zależy od proporcji jogurtu i płynu a także od rodzaju dodatków. Warto zwrócić uwagę, że słodkie elementy nie zawsze są podawane na końcu posiłku, a niektóre napoje towarzyszą jedzeniu lub występują w trakcie spotkań rodzinnych i świąt. Skład tradycyjnych receptur zmienia się w zależności od regionu i okazji, dlatego ta sama nazwa może obejmować kilka wariantów różniących się stopniem słodyczy, konsystencją albo użytymi przyprawami.

Zobacz: kuchnia orientalna Szczecin.