Powrót do codziennego funkcjonowania po chorobie, urazie albo dłuższym leczeniu często wymaga nie tylko pracy nad sprawnością fizyczną, ale także uwzględnienia modyfikacji, które ukazują się w życiu społecznym. Wiele ludzi po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie znaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji obowiązków czy samodzielnym wykonywaniu różnych czynności. W takich sytuacjach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać całkiem inaczej.

Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności albo przystosowaniu otoczenia do nowych sposobów.

Rehabilitacja społeczna obejmuje działania powiązane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie a także zwiększeniem jej udziału w życiu powszechnym. Nie ogranicza się tylko do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę również aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce ważne jest rozpoznanie barier, które utrudniają normalne funkcjonowanie, a także zobowiązanie możliwości radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak odpowiedniego przystosowania przestrzeni albo zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten często wymaga czasu i implementacji kolejnych działań do obowiązującej sytuacji danej osoby.

W ramach różnorakich form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki a także zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, wymogów specjalistów oraz indywidualnych sposobności uczestników. Podczas takich pobytów znaczenie ma nie tylko sama terapia, ale też kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, jednakże efekty i odczucia powiązane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie sprecyzowanej formy rehabilitacji ważne jest uwzględnienie obowiązującego stanu zdrowia oraz wymagań dotyczących aktywności.

Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W takich sytuacjach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, sposobność wykonywania określonych aktywności a także potrzebę dostosowania programu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu na prawdę bardzo często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Istotne jest także zachowanie ostrożności przy kształtowaniu aktywności a także branie pod uwagę wymagań wynikających z wcześniejszego leczenia.

Zobacz także: zmiany przepisów uzdrowiska.