Drewno wykorzystywane w budownictwie i aranżacji wnętrz nie za każdym razem musi pochodzić z nowo pozyskanego surowca. W znaczącej liczbie sytuacji materiał z wcześniejszych konstrukcji, rozebranych budynków czy nieużywanych elementów wyposażenia może otrzymać kolejne użycie. Drewno z odzysku ma za sobą określoną historię użytkowania, która na prawdę bardzo często pozostawia ślady w jego wyglądzie i strukturze.
Widoczne otwory po gwoździach, przebarwienia, nierówności powierzchni czy zmieniony odcień są skutkiem wieloletniego kontaktu z otoczeniem. Nie oznacza to jednakże, że właściwie każdy taki detal nadaje się do ponownego użycia. Przed rozpoczęciem prac niezbędna jest ocena jego stanu, wilgotności, stabilności oraz potencjalnych uszkodzeń biologicznych. Znaczenie ma też wcześniejsze wykorzystanie materiału, ponieważ od niego może zależeć zakres przygotowania do kolejnych zastosowań. Zupełnie inaczej postępuje się z belkami konstrukcyjnymi, a inaczej z deskami przeznaczonymi na elementy dekoracyjne.
Stare drewno wymaga dobrego przygotowania, zanim zostanie wykorzystane w nowym projekcie. Pierwszym etapem jest zwykle usunięcie zabrudzeń, pozostałości starych powłok a także metalowych elementów, które mogły pozostać w materiale (więcej informacji na stronie: bardage en pin). Następnie sprawdza się, czy powierzchnia nie jest osłabiona przez pęknięcia, grzyby albo działalność owadów. W praktyce istotne jest rozróżnienie naturalnych śladów użytkowania od uszkodzeń wpływających na trwałość szczegółu. Nierówna faktura może być zamierzonym rezultatem wizualnym, ale rozległe ubytki albo osłabione fragmenty wymagają już innej oceny. Część materiału można pozostawić w pierwotnej postaci, jednak inne elementy potrzebują cięcia, szlifowania, suszenia lub zabezpieczenia odpowiednimi preparatami. Nie za każdym razem warto usuwać wszystkie ślady wcześniejszego użytkowania, ponieważ zbyt intensywna obróbka może pozbawić drewno cech, które odróżniają je od nowych desek. Końcowy zakres prac zależy więc zarówno od planowanego użycia, jak i rzeczywistego stanu surowca.
Współczesne projekty architektoniczne coraz częściej łączą materiały o odmiennym pochodzeniu i charakterze. Stare drewno w nowoczesnej architekturze może występować obok betonu, szkła, stali czy gładkich powierzchni mineralnych. Takie ranking opiera się przede wszystkim na różnicy faktur, kolorów i sposobu wykończenia. Drewno może stanowić część elewacji, okładzin ściennych, sufitów, schodów, drzwi lub wyposażenia wnętrz. W współzależności od projektu zachowuje się jego naturalną powierzchnię lub poddaje ją częściowej obróbce. Istotne jest natomiast uwzględnienie warunków, w jakich materiał będzie użytkowany (sprawdź: madera recuperada). W pomieszczeniach o zmiennej wilgotności powinno się brać pod uwagę możliwość pęcznienia i kurczenia się drewna, jednakże na zewnątrz ważne stają się opady, nasłonecznienie oraz zmiany temperatury. Projektant musi również określić, czy określony szczegół pełni jedynie funkcję wizualną, czy przenosi obciążenia. W drugim przypadku konieczna jest dokładniejsza ocena jego parametrów technicznych, ponieważ sam wygląd nie umożliwia określić przydatności konstrukcyjnej.
Przy ponownym wykorzystaniu materiałów drewnianych znaczenie ma także sposób ich doboru i dopasowania do konkretnego miejsca. Poszczególne partie mogą różnić się odcieniem, szerokością, grubością a także stopniem zużycia, dlatego pozyskanie jednolitej powierzchni wymaga wcześniejszego zaplanowania układu. W sytuacji większych realizacji kłopotem bywa przystępność stosownej ilości materiału o zbliżonych właściwościach. Należy także uwzględnić jego wymiary, które po rozbiórce nie za każdym razem odpowiadają standardom stosowanym we współczesnym budownictwie. Drewno z odzysku może być wykorzystywane zarówno jako pojedynczy element, jak i większy fragment wykończenia, jednakże za każdym razem wymaga indywidualnego podejścia. Ważne pozostają również kwestie dokumentacji pochodzenia, wcześniejszych powłok chemicznych oraz sposobu przechowywania przed montażem. Te czynniki wpływają na zakres przygotowania materiału, organizację prac i sposobności jego wykorzystania w nowej przestrzeni.
Więcej informacji: pine cladding.